Lekker treinen

De Trein

Op zo’n dag
vandaag de dag
de dag
daaaaaaaaag!


Ooit, in 1968 terwijl de studentenopstand in Parijs door m’n hoofd speelde, al mijmerend opgeschreven tijdens de godsdienstles van een aardige, oudere lerares. Ze kon absoluut geen orde houden, maar was o zo lief. Mevrouw Goslinga.

Nooit gedacht dat ik de laatste jaren zoveel van de NS-treinen gebruik zou maken. Na morgen komt daar trouwens een einde aan. Einde klus, einde logistieke keuze. Komen weer andere keuzes voor in de plaats. Moet ook wel zeggen dat ik er veel genot van heb gehad. Ik houd echter mijn hart vast hoe het wordt na de komende aanpassing van de dienstregeling. Heb in 2001-2002 de ideevorming daarover meegemaakt bij ProRail. Zo’n lange doorlooptijd heeft zo’n relatief klein aanpassingsproces. Spoorse strategie gaat uit van 20 jaar; de strategie guru’s die snelle strategie aanpassingsprocessen verkopen, willen er niets mee te maken hebben, kunnen er niet mee omgaan, gaan de deur snel voorbij.

Ik geloof overigens niks van de beloften van de NS ten aanzien van de verbeteringen van de dienstregeling. Door de regels aan te passen halen ze hun targets (lees: punctualiteitsafspraken). Vergelijkbaar met de AIVD, CIA: die worden juist betááld om te liegen. Naïef om rapporten en beloftes daarvan te vertrouwen.

Daarom houd ik me de komende tijd maar vast aan de laatste (trein-)verhalen van Paul Theroux. Letterlijk en figuurlijk, al reizend en lezend.


Paul Theroux: Riding the iron rooster (1989), The great railway bazaar (1995), Dark Star Safari (2002).

Gedicht De Trein © Triple A