Luie vrouwen van Nederland
Heleen Mees' luie vrouwen van Nederland
Heleen Mees schrijft in het NRC Handelsblad van 25 maart 2006 dat onze vrouwen meer betaald moeten gaan werken. Dan gaan zij zelf meer profiteren in de uitverkoop, meer diensten inkopen om het huishouden andelsblad van 25 maart 2005Hhte bestieren en daarmee dragen zij dan bij aan het oplossen van de werkloosheid onder laaggeschoolden. Te stimuleren met belastingvoordelen en kinderopvang. De arbeidsparticipatie van de Nederlandse vrouwen is veel te laag. Mees’ referentie kent verschillende invalshoeken, maar bestaat uiteindelijk uit: meer betaald werken betekent meer kopen en dat stimuleert de economie. “In de Verenigde Staten hebben ze dat beter bekeken”, aldus Mees. Nergens stelt of beantwoordt zij een vraag aangaande het waaróm van de lagere arbeidsparticipatie van de vrouwen in Nederland.
Onderstaande figuur laat de groei zien van parttime werken in Nederland. De toename in (parttime) werken is vooral gevoed door herintredende vrouwen sinds de negentiger jaren (bron: CBS). Deze groei schijnt gering, maar is in arbeidsmarktland een megatrend. Misschien liggen we wel gewoon enkele decennia achter bij de Verenigde Staten……
Mees roemt ook de Amerikaanse consumentendag bij uitstek: de vrijdag na Dankdag-voor-het-gewas (Thanksgiving), als voorbeeld van een inkoop-walhalla dat de economie stimuleert. Mees’ vergeet de tweede kerstdag als vergelijkbare uitverkoopdag. Waarom er ook dán zo en masse en energiek dubbele rijen voor de Amerikaanse winkeldeur staan? Men heeft maar de helft van ons aantal vrije dagen…..
Mees vergeet dat het bij al die werkende Amerikaanse vrouwen vaak niet bij een dubbelsalaris-als-tweeverdiener blijft. Namelijk dat er ook sprake is van twee of soms zelfs drie banen per persoon. Wat zou toch de reden kunnen zijn? Onder andere dure opleidingen en hoge “tuition fees”, je moet heel veel uren werken wil je je kinderen kunnen laten studeren. Dus niet: vrouwen werken graag omdat ze dan de persoonlijke diensten van anderen kunnen inkopen, zoals schoonmaak, boodschappen laten bezorgen, nagels vijlen om de hoek, zoals Mees aangeeft.
Mees vergeet dat er geen causaal verband is aangetoond tussen hoogopgeleide vrouwen die wel of niet werken en laaggeschoolden die aan de kant staan. Anderen beweren zelfs het tegendeel van wat Mees betoogt. Namelijk dat laaggeschoolden van de arbeidsmarkt worden verdrongen door de hooggeschoolden die meer gaan werken. Maar ook dat verband is nooit aangetoond. Recente voorstellen van de Raad voor Werk en Inkomen (RWI) voor een systeem voor “persoonlijke dienstverlening”, zullen vooreerst alleen leiden tot witmaken van wat al zwartwerken was. Een ander fenomeen is wel aangetoond: laaggeschoolden moeten veel meer geschoold worden, laaggeschoold werk verdwijnt immers meer en meer.
De hoog opgeleide vrouw die meer gaat werken, als motor van de diensteneconomie? Een tegengestelde trend is waarneembaar: de Nederlandse vrouw wil niet nog langer werken en ook mannen kiezen vaker voor korter werken. Dit duidt op principieel andere keuzes: samen zorgen voor de kinderen, meer genieten van het schaarse economische goed “tijd”. Thuis zijn als de kinderen van school komen, grotere luxe kennen we eigenlijk niet. Ja mevrouw Mees, dat is pure luxe. Oooh heerlijke non-consumentistische, non-Amerikaanse luxe.
Gelukkig erkent Heleen Mees dat Nederlandse vrouwen niet écht lui zijn en per saldo net zo hard werken als Amerikaanse vrouwen. Maar “het Amerikaanse arbeidsmarktmodel creëert wel veel meer maatschappelijke welvaart dan het Nederlandse”. Ach, een kwestie van definitie denk ik dan. En van: waar je je gelukkig mee voelt. Daarmee wordt haar betoog tot een standaard VVD-filosofie: zonder oog voor hoe maatschappelijke welvaart verdeeld wordt.
Nederland is al eeuwen niet zo als de Verenigde Staten. Ook rond dít thema is dat maar gelukkig te noemen.
Heleen Mees is jurist, econoom en publicist en woont in de Verenigde Staten.
Menno Arendz is ex-mijnwerker en woont in Limburg.
Heleen Mees schrijft in het NRC Handelsblad van 25 maart 2006 dat onze vrouwen meer betaald moeten gaan werken. Dan gaan zij zelf meer profiteren in de uitverkoop, meer diensten inkopen om het huishouden andelsblad van 25 maart 2005Hhte bestieren en daarmee dragen zij dan bij aan het oplossen van de werkloosheid onder laaggeschoolden. Te stimuleren met belastingvoordelen en kinderopvang. De arbeidsparticipatie van de Nederlandse vrouwen is veel te laag. Mees’ referentie kent verschillende invalshoeken, maar bestaat uiteindelijk uit: meer betaald werken betekent meer kopen en dat stimuleert de economie. “In de Verenigde Staten hebben ze dat beter bekeken”, aldus Mees. Nergens stelt of beantwoordt zij een vraag aangaande het waaróm van de lagere arbeidsparticipatie van de vrouwen in Nederland.
Onderstaande figuur laat de groei zien van parttime werken in Nederland. De toename in (parttime) werken is vooral gevoed door herintredende vrouwen sinds de negentiger jaren (bron: CBS). Deze groei schijnt gering, maar is in arbeidsmarktland een megatrend. Misschien liggen we wel gewoon enkele decennia achter bij de Verenigde Staten……
Mees roemt ook de Amerikaanse consumentendag bij uitstek: de vrijdag na Dankdag-voor-het-gewas (Thanksgiving), als voorbeeld van een inkoop-walhalla dat de economie stimuleert. Mees’ vergeet de tweede kerstdag als vergelijkbare uitverkoopdag. Waarom er ook dán zo en masse en energiek dubbele rijen voor de Amerikaanse winkeldeur staan? Men heeft maar de helft van ons aantal vrije dagen…..
Mees vergeet dat het bij al die werkende Amerikaanse vrouwen vaak niet bij een dubbelsalaris-als-tweeverdiener blijft. Namelijk dat er ook sprake is van twee of soms zelfs drie banen per persoon. Wat zou toch de reden kunnen zijn? Onder andere dure opleidingen en hoge “tuition fees”, je moet heel veel uren werken wil je je kinderen kunnen laten studeren. Dus niet: vrouwen werken graag omdat ze dan de persoonlijke diensten van anderen kunnen inkopen, zoals schoonmaak, boodschappen laten bezorgen, nagels vijlen om de hoek, zoals Mees aangeeft.
Mees vergeet dat er geen causaal verband is aangetoond tussen hoogopgeleide vrouwen die wel of niet werken en laaggeschoolden die aan de kant staan. Anderen beweren zelfs het tegendeel van wat Mees betoogt. Namelijk dat laaggeschoolden van de arbeidsmarkt worden verdrongen door de hooggeschoolden die meer gaan werken. Maar ook dat verband is nooit aangetoond. Recente voorstellen van de Raad voor Werk en Inkomen (RWI) voor een systeem voor “persoonlijke dienstverlening”, zullen vooreerst alleen leiden tot witmaken van wat al zwartwerken was. Een ander fenomeen is wel aangetoond: laaggeschoolden moeten veel meer geschoold worden, laaggeschoold werk verdwijnt immers meer en meer.
De hoog opgeleide vrouw die meer gaat werken, als motor van de diensteneconomie? Een tegengestelde trend is waarneembaar: de Nederlandse vrouw wil niet nog langer werken en ook mannen kiezen vaker voor korter werken. Dit duidt op principieel andere keuzes: samen zorgen voor de kinderen, meer genieten van het schaarse economische goed “tijd”. Thuis zijn als de kinderen van school komen, grotere luxe kennen we eigenlijk niet. Ja mevrouw Mees, dat is pure luxe. Oooh heerlijke non-consumentistische, non-Amerikaanse luxe.
Gelukkig erkent Heleen Mees dat Nederlandse vrouwen niet écht lui zijn en per saldo net zo hard werken als Amerikaanse vrouwen. Maar “het Amerikaanse arbeidsmarktmodel creëert wel veel meer maatschappelijke welvaart dan het Nederlandse”. Ach, een kwestie van definitie denk ik dan. En van: waar je je gelukkig mee voelt. Daarmee wordt haar betoog tot een standaard VVD-filosofie: zonder oog voor hoe maatschappelijke welvaart verdeeld wordt.
Nederland is al eeuwen niet zo als de Verenigde Staten. Ook rond dít thema is dat maar gelukkig te noemen.
Heleen Mees is jurist, econoom en publicist en woont in de Verenigde Staten.
Menno Arendz is ex-mijnwerker en woont in Limburg.
posted by Menno Arendz at 5:17 PM
4 Comments:
Beste Menno,
Ik ben het niet eens met je theorie. Nederland is een land dat zich kenmerkt door een lage arbeidsparticipatie van vrouwen, zie ook de publicatie van het Sociaal Plan Bureau "De sociale staat van Nederland" 2007.
Als voorstandster van een gelijkwaardiger deelname van vrouwen aan de samenleving in Nederland pleit ik voor meer fulltime werkende vrouwen.
Groet
Kerensa van der Douw
Dag Kerensa,
Dank voor je reactie.
Ik heb geen theorie in deze.
Zoals je kunt zien is de originele blog van maart 2006, ver voor het CPB rapport. Maar eigenlijk is dat niet belangrijk.
Wat ik bedoel(de) aan te geven was dat Mevr. Mees maar wat bazelt (zoals ze ook doet in het NRC Handelsblad van zaterdag 24 november j.l.) hoe goed het "ginds" allemaal is, door slechts 1 of 2 aspecten te belichten. Zonder rekening te houden met hoe iets ontstaan is, wat de verworvenheden en negatieve kanten van een andere manier van inrichten van de samenleving zijn, en zo voort. Ook geen theorie dus, maar politiek bedrijven.
Zie ook de commentaren op haar genoemde stuk in het NRC handelsblad van 24/11.
Maar ook dat is allemaal niet zo erg. Voor mij blijft het een oefening.
vr groet, menno arendz
Ha Menno,
Oefening is ook van groot belang.
Maar mijn overtuiging in deze blijft: wil het leven voor vrouwen "gelijker" worden in dit land, dan zullen wij vrouwen meer dan nu full time aan het arbeidsproces moeten deelnemen.
Groet
Kerensa
moet controleren:)
Post a Comment
<< Home